2001

29-12-2001

De C1000 dreigt: ‘In veel winkels komt u begin januari een euro-gastvrouw of -gastheer tegen. Deze mensen zijn er speciaal voor u om al uw vragen over de euro te beantwoorden. U kunt ze herkennen aan de opvallend rode sweatshirts.’
Alle vragen over de euro? Waarom krijg ik dan direct de neiging om bizarre vragen te gaan bedenken? (Wat was de datum waarop Griekenland definitief ja zei? Hoeveel ontwerpen zijn er gemaakt voor de biljetten? Hoeveel eurocenten zijn er totaal in omloop? Wat is euro in gebarentaal? Hoeveel verschillende eurocalculators zijn er? Wat is de samenstelling van de munten?)

money-1305116_640

 

Afschaffen in 2002:

– landen die als kleuters tegen elkaar opbieden: ‘als jij dat doet, maak ik jou dood’ ‘dan maak ik jou lekker doder’ ‘nietes, want dan ben jij al driedubbel dood’ (Heeft u al gehoord dat er een camouflagedoek over de Taj Mahal komt? Zou India denken dat Pakistan geen kaarten heeft?)
– oude vrouwtjes die proberen voor te kruipen en gaan krijsen over ‘die jeugd van tegenwoordig’ als je dat niet toelaat
– het salaris van topvoetballers die uitkomen voor Oranje. Ze hebben al een leuk inkomen, dus misschien is een tijdje werken op no cure no pay-basis een ideetje
– het idee dat kerst staat voor vreten op aarde
– het geblaat van Pim Fortuyn die Janmaat papegaait (maar die werd er wèl voor bestraft)
– al dat nepstoere gedoe in (bijvoorbeeld) de R&B-sector
– diamantdieven die zich gedragen als de Zware Jongens uit Donald Duck (het idee dat je alleen maar eens zo’n lelijk kunstwerk van dichtbij had hoeven te bekijken om 20 miljoen aan diamanten te vinden… ik geloof dat dat me nog het meeste dwars zit)
– Big Brother
– Marokkanen die nazi-taal uitslaan en je een fascist noemen als jij vindt dat zij niet mogen zeggen dat homo’s dood moeten
– het plannen van Vinexwijken vol voorzieningen die bij nader inzien toch wat te duur zijn. Daar zit je dan in je nieuwbouwwijk zonder wegen, waar je je leidingwater moet koken omdat die scheiding van drink- en rioolwater even niet goed ging, waar je tegen een zandstorm op moet tornen richting de noodsuper, die al een jaar staat bij die leegte waar dat mooie park zou komen
– het NS-bestuur. Als de NS een gewoon bedrijf was, was er allang een curator opgezet
– het gemekker over of hoofddoekjes wel of niet mogen. Gelijke monniken, gelijke kappen: òf je verbiedt alle religieuze uitingen in het openbaar, dus ook het kruisje en de davidsster, òf je laat ze allemaal toe, dus ook het hoofddoekje
– de Máximanie. We weten nu wel dat ze een leuk koppie heeft, goed kan zwaaien, heel elegant haar mond open kan laten hangen en een beetje dom is als het op uitritten aankomt
– pubers die elkaar àlle ringtones van hun mobieltje laten horen, en hoe hard hun telefoon kan
– de eurocent
– het gevoel dat ik een ouwe trut aan het worden ben

spinster-156097_640

 

24-12-2001

De nieuwe woorden van 2001 (ik tiepte zowaar 2000!):

* MKZ-driehoek
* poedervrees
* poederbrief
* poedermalloot
* sms-bombardement
* sms-duim
* antiglobalisme
* globofoob
* kleptocratentaks
* wuifdagen
* zwaaimomenten
* Maximatoer
* Maximanie
* pampaprotest
* knuffeljunk
* oefeneuro
* Zalmkit

Door poedervrees overvallen besloot de globofoob niet naar de zwaaimomenten tijdens de Maximatoer te gaan, maar zich ter pampaprotest terug te trekken in de MKZ-driehoek om daar met zijn via een SMS-bombardement opgeroepen knuffeljunk die niet leed aan Maximanie de oefeneuro’s ter betaling van de kleptocratentaks op te bergen in de Zalmkit?

 

26-11-01

Dwars door mijn wijk loopt een fiets-/wandelpad langs een sloot, huizen, een sportveldje en meer huizen. Dat loopt door tot aan de snelweg onderaan de wijk, en gaat daar onderdoor richting de volgende plaats.
Elke week worden alle lantaarns die niet pal voor een huis staan, gesloopt. Op de donkerste plekken is dus geen verlichting.
Meestal duurde het weken voor de lampen gemaakt werden, nu worden ze keurig regelmatig vervangen (heeft vast iets te maken met het onveiligheidsgevoel door die verkrachter).
Er is een groepje jochies van een jaar of 15 dat steeds weer die lichten sloopt. Lamp stukgooien; kap slopen en lamp verwijderen; hele lamp omtrappen. Mooi multi-etnisch groepje van plàààt proatende jongens, Marokkaanse jongens, overkeurige balletjes en een paar jongens uit de woonwagenkampjes her en der in de wijk.
Zag ik vanavond de balletjes alleen op pad, ze trapten net de laatste lantaarn op het donkerste stuk om en liepen verder. Terwijl ik doorfietste naar huis, hoorde ik weer een lamp omgaan.
Thuis maar eens de politie gebeld. Geen 112-geval, want geen levensgevaar, dus 0900-8844, à 30 cent per minuut. Je moet wat overhebben voor je burgerplicht. Na heel lang wachten (en heus, ik ben een geduldig mens) maar weer opgehangen. Want tegen die tijd waren alle lantaarns wel stuk en zaten de heren waarschijnlijk allang weer bij pa en ma achter de comp/buis/Playstation (ik vooroordelen? Nee toch?).
Uiteindelijk via een lastig te vinden site maar een bericht gestuurd aan de webmaster, met het verzoek of hij/zij het wil doorsturen.
Dat ik het belachelijk vind dat ze onbereikbaar zijn – want de volgende keer bel ik niet meer, ik ben niet helemaal gek.
En zo komt het dat de politie wel weet dat ‘de jeugd’ hier een aparte hobby heeft, maar nooit iemand op heterdaad betrapt.
Heel raar.
Ik pleit voor lantaarns die bij het omgaan een grote hoeveelheid moeilijk te verwijderen verf en stank rondspuiten.

streetlights-792133_640

 

9-11-2001

Je laat je vaste lasten automatisch afschrijven. Dan houd je een bedrag over, een deel daarvan gaat op aan huishoudelijke uitgaven, reisgeld en dat soort eigenlijk-ook-vaste-lasten.
Ook dan houd je nog wat over, en dat gaat netjes naar de spaarrekening voor de reis van volgend jaar. (Volgend jaar over een maand of zo hoop ik weer lekker in het begin van de zomer te zitten ;-))
Vorig jaar studeerde je, en hield je nooit geld over.
Nu ook niet: de Hogeschool van Amsterdam heeft ineens twee termijnen collegegeld afgeschreven. Twee tegelijk, twee met dezelfde code maar een verschillend bedrag, zonder machtiging – want je staat dit jaar niet ingeschreven. Achthonderd gulden – dat is je maand- èn spaarbudget zo ongeveer.
Je begint om negen uur met bellen, en vele ‘ik bel u zo terug’s verder (want jij belde maar weer elke keer, omdat je niks hoorde) ben je eruit: het geld zal telefonisch teruggeboekt worden. Met een klein sorry’tje.
Vandaag even controleren: ja, het was voor twaalf uur ’s middags overgeboekt. Uiterlijk volgende week vrijdag moet het op mijn rekening staan. Dan pas? Maar het is toch een telefonische overboeking? Maar de school heeft een bank en ik een giro, dan duurt het drie werkdagen. Is dat niet voor een gewone overboeking? Néé zei het meisje geïrriteerd, dat was de spoedboeking. Drie werkdagen – vrijdag, maandag, dinsdag. Niet vrijdag. Jawel, het moet er donderdag zijn, maar het kan ook vrijdag worden.
Ik ben benieuwd.
En wat was er misgegaan? Nou, er waren uitzendkrachten die alle machtigingen die verlopen en verwijderd waren, opnieuw ingevoerd hadden. Ik kan het niet helpen: ik vraag me af hoeveel machtigingen het betreft. Of iedereen aan het bellen slaat. Wat het oplevert, x keer achthonderd gulden drie weken op je rekening hebben. Wat er gebeurd was als ik het om wat voor reden dan ook niet gemerkt had. Maar dat heb ik maar niet gevraagd.
Ik heb wel even mijn noodvoorraadkastje gecheckt: deze week veel tomatensoep eten en veel macaroni (met tomatensoepsaus), want die bulkhoeveelheid tomatensap plus tomatensoeppoeder van dat feest waarop het te warm was om te eten staat er nog.

 

3-11-01

Ik ben dol op rare taaldingen, zoals gebruiksaanwijzingen die in een ver land met behulp van een woordenboek in elkaar geknutseld zijn.
Ik was aan het speuren naar sites op dat gebied toen ik op Engrish stuitte: Japans-Engelse teksten, met plaatjes (anders zou je het niet geloven).
Naturot koekjes, wc-papier dat My Fanny heet, een scrubapparaatje met de naam Horny remover en een sportdrink die Pocari Sweat heet…

wish-you-are

 

15-10-01

Met de kapotte tong en een zeerdoend lijf nog maar een dag thuisgebleven. Toen de controleur langskwam om te vragen wat er aan scheelde, heb ik mijn tong naar hem uitgestoken, dat leek me de snelste manier. Hij deinsde achteruit en stamelde dat hij geen dokter was 😉
Nu dus op halve kracht door het huis aan het darren, gordijnen halfdicht want ik kan zoveel licht niet hebben. Net wel met mijn ogen dicht buiten gestaan, en gefantaseerd dat het mei is, dat de zomer nog moet komen.
Ik ben nog niet helemaal oké, want ik heb inmiddels mijn hoofd gemeen opengehaald aan de raamsluiting (buurkat zat op de vensterbank om aandacht te mauwen), een glas uit mijn handen laten vallen en ik struikelde over m’n eigen voeten.
Post is niet gekomen, hoewel ik op dinsdag altijd een hele lading krijg: heeft waarschijnlijk te maken met de pakjespaniek die gisteren in het verdeelcentrum hier vlakbij uitbrak.
Inmiddels mag ik zowaar weer online, dus kan ik dit gebazel posten. Ik begrijp niet waarom die server er steeds uitknalt…

 

15-10-01

Vannacht weer een epileptische aanval gekregen. Nu bonkt mijn hoofd, en ligt mijn tong aan flarden. En ineens moet ik denken aan vroeger op school, dat mensen vaak maar op één manier hun tong kunnen buigen: of in de breedte, of in de lengte. Ik kon het alleen in de breedte, maar na veel oefenen kon ik het ook in de lengte, zo’n keurig buisje van mijn tong maken.
Nu kan ik er even niks mee. Hele zachte dingen eten, veel slokjes water omdat het slijmvlies stuk is, en ik pjjjjaaat een beetje moeij-juk. Vooral de klanken waarbij de tongpunt tegen de tanden moet of de tong flexibel moet zijn, gaan niet: c, j, l, r, s. Zo’n spraakgebrek geeft nare bij-effecten in winkels: vraag iets en je wordt volautomatisch als laagfunctionerende idioot behandeld. Mensen gaan HARD en dui-de-lijk tegen je terug praten. Het ergste is dat je dan niet eens een vinnige opmerking terug kunt maken, want ze horen alleen wat je niet goed kunt zeggen 😦

 

7-10-01

sachertorte-met-glazuur

Men neme twee Oetker Sachertortepakjes. Gooi de ingrediënten in een schaal: poeder uit het zakje, zachte boter, 4 (!) eieren en een scheutje water. Start de mixer. Zet die onmiddellijk weer uit en ga nadenken: zou het echt de bedoeling zijn dat alle taartpoeder de kom uitwaait? Mixer weer aan, en in de boter duwen. Voorzichtig, half afgewend hoofd anders moet je morgen weer bellen dat je niet komt omdat je een Sachertortepoederontsteking in je longen, neus en ogen hebt.
Mix mix. “Giet” de mix in de beboterde vorm aldus het pak – schraap de massieve pasta in de kom en maak je zorgen of het wel zo stevig hoort. 40 minuten in de oven. Af laten koelen. Rand eraf, taart overbrengen op het platste bord dat je hebt. Herhaal met het tweede pak.
Twee taarten op tafel en overal poeder. Huis ruikt heerlijk. Taarten moeten doorgesneden en besmeerd met jam. Doorsnijden is geen probleem, daarvoor heb je speciaal het grote broodmes van je vriendje geleend. Na het doorsnijden zou je een tweedelige taart moeten hebben. Jij hebt een vierdelige taart. Onderste twee helften in elkaar passen en jezelf wijsmaken dat de jam het wel bij elkaar houdt. Bovenste twee helften erop priegelen. Intussen vaststellen dat het een kruimelige taart is. En dat je onder de jam zit.
Bijgeleverde chocoglazuur ligt in een bak heet water om zacht te worden. Eerst de bovenkant van de taart bejammen. Glazuurzakje openknippen. Glazuur moet uitgestreken worden met de botte kant van een mes (jouw messen hebben alleen maar botte kanten). Je strijkt het dus uit met een lepel. De glazuur wordt iets sneller hard dan je verwacht had. Na vijf minuten zit je met een lepel boven een kaarsvlam chocoklonten vloeibaar te maken. Je smeert de boel uit, probeert de klonten met een hete lepel plat te drukken, en stelt vast dat de glazuur dof is geworden. Uiteindelijk lukt het om het een beetje uit te smeren met een lepel die steeds in kokend water wordt gehouden. Inmiddels zit ook overal chocolade en jam: taart, tafel, stoel, aanrecht, grond, neus, handen.
Taart twee. Voorzichtig doorsnijden. Volsmeren met een andere smaak jam. Deze bodem breekt iets minder, hij kan wel heel goed een aanstaande scheur nadoen. Die je dichtstopt met jam. Bovenkant erop. Glazuur heetmaken. Zakje leeggieten op de taart. Beseffen dat er eigenlijk nog een heel dun laagje jam onder had gemoeten. En dat je nu een prachtige glanzende laag glazuur in de vorm van een plasje hebt die de laag op de andere taart in een nogal iel daglicht stelt. Dat in het centrum van de taart waarschijnlijk ietsepietsie meer glazuur zit dan daaromheen (aan de randen zit niets, want het stolde weer sneller dan je kon gaan hoelahoepen met de taart om het te laten uitvloeien). Dat dat moeilijk snijden wordt, een taart met een massieve chocobovenkant. Je twijfelt nog even of je niet zelf wat superpure choco zult bijsmelten, om die randen…
Nee. Je hebt tenslotte voor die kant-en-klare taartmixen gekozen omdat het makkelijk zou zijn.
Je besluit het erbij te laten. Je maakt aanrecht, tafel, bestek, vloer, handen en gezicht schoon. Gooit je trui in de was. En vraagt je dan af hoe je dat morgen gaat doen: een taart in de vorm, een taart op een bord, en dat in de trein. Vriendje belt (deed ie ook al onder het glazuren, dus hé, chocolade op de telefoon! En waarschijnlijk inmiddels ook op je oor.), en spreekt de hoopvolle woorden: ‘als ze ‘m niet willen, eet ik ‘m wel op’.
Met wat mazzel heb je morgen zoveel vertraging dat je rond koffietijd binnenkomt met kruimelcake met plakjam en snippers chocola. Je hoopt dat je dan glashard kunt volhouden dat dat zo hoort. Authentiek familierecept.
(Multivlaai is zeker niet open om zeven uur ’s ochtends?)

 

6-10-01

Nog meer jeugdsentiment: thuis hadden we een Diane. Zo’n grotere Eend. Als we op vakantie gingen, stouwden we ‘m helemaal vol, eenmaal op de camping uitpakken, tent opzetten, achterbank eruit, en daar zaten we. Later kochten mijn ouders een Rapido. Dat gaf aanleiding tot heel wat gesprekken, want een caravan achter een Diane, dat kon toch niet? Mensen die nauwkeuriger keken, snapten er nog minder van, want: de aansluiting voor de trekhaak zat aan de lange kant van de caravan.
De Rapido is bij mijn weten de enige vouwcaravan waarbij geen tentdoek gebruikt wordt. Hij bestaat helemaal uit harde wanden.
En uiteraard is er een Rapidoclub online, en sites van enthousiastelingen zoals Bas Griffioen – wij hadden diezelfde seventies-bloemenprint

rapido

 

1-10-01

Ik loop graag op blote voeten. Het wekt wat eigenaardige reacties op in treinen en supermarkten: mensen vinden het bijvoorbeeld niet hygiënisch. Maar als ik ergens loop met mijn schoenen aan, pik ik volgens mij exact hetzelfde vuil op als wanneer ik blootsvoets ga. En degene die in de super commentaar hebben, houden hun mond dicht als die ene dame met haar hondje binnenwandelt – een hondje dat overal aan zit. Dat vind ik weer minder fris.

blote-voeten

Gevaarlijk is het ook niet echt: je hebt al heel snel een eeltlaag die je beschermt tegen scherpe dingen. Hoewel ik moet toegeven dat ik wel eens een stukje glas heb moeten verwijderen dat al een tijdje in die eeltlaag bleek te zitten. Het leverde een klein gaatje op, maar geen wond.
Hoe dan ook: ik sta niet alleen – er is een heuse Society for barefoot living, met artikelen, overzichten van plekken waar je (in de VS) blootsvoets terecht kunt, en een ledenlijst die bijvoorbeeld linkt naar Myranya’s homepage, waar je een (Engels) stuk kunt vinden met haar redenen om geen schoenen aan te willen.

 

30-09-01

In de categorie ‘raar maar waar’:
Een vriend van mij rijdt op weg naar zijn werk over de Grebbeberg. Hij ziet verderop iets liggen, en denkt: een aangereden hond. Ad stopt, met het idee de hond aan de kant van de weg te leggen, en op zijn werk de dierenambulance te waarschuwen. Eenmaal uit de auto, ziet hij dat het beest nog leeft. En dat het geen hond is. Het is nog vroeg, Ad is nog niet helemaal goed wakker, maar hij ziet toch echt een zeehond. Op de Grebbeberg. Zeehond is naar het midden van de weg aan het hobbelen. Ad probeert hem tegen te houden, maar zeehond maakt fikse bijtbewegingen. Al schreeuwend en gebarend kan Ad het dier min of meer tegenhouden, tot er een andere auto stopt. De eigenaar heeft een mobiel, en waarschuwt Ouwehands. Na een minuut of tien arriveert er een busje met drie man. Ze gooien een deken over de zeehond heen, rollen hem daarin en sjouwen hem het busje in. Het blijkt een halfvolwassen zeehond, en omdat ie nog geen naam had, heet ie nu Ad.

seal-cub-1387741_640

 

25-9-2001

Vind ik toch zowaar een jeugdliefde terug! De site met het geciteerde recept is inmiddels verdwenen, maar er zijn nog vele andere, zoal deze: Hokey Pokey

hokeypokey2

5tbsp sugar
2tbsp golden syrup

Boil for c. 4 mins.
Take off heat.
Add 1tsp baking soda.
Beat until light golden colour and frothy.
Pour onto greased tray.
Break apart when set.
Visit dentist.

Dat laatste is geen slecht advies: het spul wordt vrij hard. Voor wie de Crunchie kent: het lijkt op een steviger uitvoering van de vulling daarvan.
Ik maak het nog wel eens, gewoon een flinke hoop suiker en een beetje water in een pan met dikke bodem, al roerend zachtjes laten smelten (pas op, het brandt snel aan als je het te hoog zet).
Als het egaal lichtbruin is van het vuur afhalen en een schepje maagzout* erdoor roeren. De massa gaat schuimen, pan omkeren boven ingevet oppervlak. Er blijft veel aan de pan kleven, dus schrapen maar.
Als je teveel maagzout gebruikt, smaakt het smerig. Als je te weinig gebruikt, schuimt het niet goed. Een kwestie van uitproberen.
Tip: giet het niet op aluminium folie. Tenminste niet als je vullingen in je gebit hebt…

*Maagzout kun je bij de drogist krijgen

 

24-9-2001

De BVD krijgt meldingen van burgers die anderen van terroristische activiteiten verdenken.
Eén van de tekenen schijnt te zijn: altijd de gordijnen dichthebben. Daar zit je dan met je raam op het zuiden, pal aan een pad. Ik zwerf al ergens in de BVD-archieven, want in mijn kraaktijd kreeg ik bezoek van meneer De Bruin. Gekleed in een opvallend onopvallende bruine trenchcoat, met de kraag omhoog. Hij zei dat ik vast wel wat kon vertellen over ‘mijn’ kraakgroep? Er heeft bij mij echter altijd een verschil gezeten tussen kunnen en willen.
In principe kun je iedereen wel verdenken van gevaarlijke activiteiten: wie heeft er geen aanstekers, wekkers, lucifers en/of chemische middelen in huis? Kunstmest is nog veel verdachter, de Oklahomabom bestond voor een groot deel uit kunstmest. In Toulouse weten ze inmiddels helaas ook dat ammoniumnitraat zeer explosief is. Misschien was het ook niet zo slim om een kunstmestfabriek en een fabriek waar ze explosieven en raketbrandstof maken, naast elkaar te zetten. Het is alleen zonde dat dat altijd pas achteraf bedacht wordt.
Op het net is wel het één en ander te vinden over bommen maken – maar de meeste sites schijnen incorrecte recepten te geven. Veel verwijzingen naar The anarchist cookbook en The Terrorist’s Handbook.

anarchist-cookbook

Er zit een disclaimer bij: ‘This is merely for reading enjoyment, and is not intended for actual use!!’
Gelukkig maar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s